۴/۱۸/۱۳۸۵

یک لحظه

یک لحظه است. همه چیز، اینکه بخواهی باشی، بی نسیمِ رود، بی هوای باران، بی سیاهی برف، بی سفیدی شب، آدم بعضی وقتها دلش می گیرد، مگر نه؟
هنوز در فرانسه هستم، هوای اینجا بارانی است.

از دوست خوبم، الهام ممنونم که شروع کرده به وبلاگنویسی، چه خوب است آدمهایی هستند هنوز، که خندیدن را از یاد نبرده اند.
گوش کنید BEBE



powered by ODEO

۲ نظر:

habsiat گفت...

بله عینیتش در یک لحظه است.پس لرزه هاش عموما مال خیلی لحظه هاست.
موفق باشی

Keivan گفت...

salam
esme ahang ro mishe begi?

ارسال یک نظر