۵/۱۷/۱۳۸۴

ما گنجی را به همراه صدای نفسهایش می خواهیم.

می خواهم بنویسم.

می خواهیم بنویسیم.

مرگی دیگر بس است! ما می خواهیم که دوست داشته باشیم.

ملت ایران به اندازه کافی با مرگ، دست و پنجه نرم کرده است.

قرنهاست که ایران، آزادی خود را فدای خودکامگی رهبران مذهبی نموده است.

آیا این همه تجربه کافی نیست؟

دوستان! بیایید با هم لحظه ای درنگ کرده و بیاندیشیم!

بیایید با هم و در کنار هم، لبخند گنجی را آوازی بسازیم.

ما گنجی را به همراه صدای نفسهایش می خواهیم.

۲ نظر:

Roya گفت...

جالب نوشته ای.بله ما گنجی را زنده می خواهیم، و بیش از آن، ایران را هم زیر بمب های آمریکائی نمی خواهیم: خبرها را شنیده ای ؟

sh.sh.a گفت...

هراس من همه مردن در سرزمینی است
که مزد گورکن در آن
از آزادی آدم فزون تر باشد

بله آقا جان اینجا همه آدمهای بزرگی که مردند با همین هراس پرکشیدند

ارسال یک نظر